Ποια η είναι η ειδοποιός διαφορά άραγε ανάμεσα στην ανοχή και την αντοχή;
Ένα τόσο δα γραμματάκι είναι ικανό να κάνει την αντοχή υπερδύναμη!
Όμως στ’ αλήθεια πόσα πρέπει ν’ ανεχτείς για να μάθεις ν ’αντέχεις;
Ανοχή: «το να αντιμετωπίζεις υπομονετικά κάποιον ή κάτι που δεν σου αρέσει, που δεν εγκρίνεις».
Μια λέξη δυο συλλαβές όλες κι όλες!
Μας περιτριγυρίζουν σ’ όλη μας τη ζωή από το πρωί μέχρι το βράδυ και τούμπαλιν.
Ανέχομαι την οικογένεια μου, ανέχομαι το σχολείο, ανέχομαι τη δουλειά μου, ανέχομαι το διπλανό, το γείτονα .
Ανέχομαι, ανέχομαι, ανέχομαι…
Ένα σωρό από ανοχές κουβαλάει ο καθένας μας σαν προίκα και όλες μαζί καμιά φορά δεν είναι αρκετές για να γεμίσουν ένα σακί αντέχω!
Πίσω από κάθε αντέχω κρύβεται ένας άνθρωπος που κάποτε πόνεσε πολύ μέχρι να μάθει σήμερα ν’ αντέχει!
Μέσα από τα τρία «Α» αποτυχία, αδικία, απελπισία χτίζεται η αντοχή!
Αυτή που κρύβει μέσα της τόσες αντιφάσεις αλλά και τόση ψυχή, τόσο κουράγιο που να πάρει…
Αντίσταση στο φόβο, καρτερικότητα, προστασία του εαυτού μου από οποιαδήποτε αλλοίωση.
Γίνεται ασπίδα η αντοχή, παρασημοφορείται!
Ακόμη κι αν έχεις πέσει απ’ τα σύννεφα εκείνη θα σου μάθει να πετάς, να ελίσσεσαι ανάμεσα στα προβλήματα και να βλέπεις ένα αχνό φως όταν οι άλλοι βλέπουν μονάχα σκοτάδι!
Οι δοκιμασίες που θα περάσεις για να την αποκτήσεις θα ναι σκληρές, θα σε γεμίσουν δάκρυα και πληγές μα μη λυγίσεις.
Κτήμα σου όταν θα γίνει πια, όλους τους δαίμονες σου θα νικήσεις!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου