Χωρίς όρια δεν πας πουθενά.
Ούτε μέχρι το περίπτερο!
Ή μάλλον πας αλλά πώς πας;
Όχι όπως θες εσύ, αλλά όπου σε πάει το κύμα, όπου σε πάνε οι άλλοι.
Σκέψου πως έχεις ένα κουτί με σοκολατάκια, κάθε λογής σοκολατάκια.
Γάλακτος, με μαύρη σοκολάτα, με πραλίνα, με φράουλα και ότι άλλο χωράει ο νους σου…
Εσύ είσαι στον πάτο του κουτιού!
Ο πάτος εν ολίγοις.
Κερνάς τα σοκολατάκια σου στην οικογένεια σου, στους φίλους σου, στον περίγυρο σου.
Όλοι περιμένουν ένα σοκολατάκι από εσένα.
Να δεις που θα ναι πολύ γευστικά και τα προτιμάνε βρε αδερφέ!
Ζητάνε, ζητάνε, ξαναζητάνε και συ σαν καλός οικοδεσπότης κερνάς.
Πρόσεξε όμως, αν το κουτί αδειάζει και συ συνεχίζεις να κερνάς, κινδυνεύεις στο τέλος να φάνε κι εσένα…
Θα γίνεις εσύ ένα διαλεχτό και λαχταριστό επιδόρπιο.
Να σου ξαφνικά μια μεγάλη μπουκιά!
Μούρλια! Θα γλύφουν και τα δάχτυλα τους.
Τα σοκολατάκια λοιπόν, αγαπητά μου είναι τα απόκρυφα σου συναισθήματα, οι εσωτερικές σκέψεις σου, τα όνειρα σου για το μέλλον, ο πολύτιμος χρόνος σου, η προέκταση του εαυτού σου.
Κι αν δε γεμίζεις συχνά το κουτί σου, αν δε το ανατροφοδοτείς με χαρούμενες στιγμές, με δημιουργία , αγάπη, δύναμη, κινδυνεύεις ν’ αδειάσεις…
Αυτό το άδειασμα κοστίζει ακριβά !
Άσε που στη χώρα μας ζουν και βασιλεύουν τόσο οι συναισθηματικοί εκβιασμοί όσο και οι γλυκατζήδες.
Όσα σοκολατάκια και να κεράσεις φίλε μου, ποτέ δε θα είναι αρκετά για κάποιους.
Πάντα θα προσδοκούν πολύ περισσότερα από σένα.
Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο να κάνεις από το να βάλεις τα δικά σου όρια, δίνοντας όσα σολατάκια εσύ μοναχά επιθυμείς.
Τόσα όσα αντέχεις να μοιραστείς.
Τόσα όσα είναι ικανοποιητικά ώστε να σε διατηρούν γεμάτο.
Τόσα όσα σε κρατούν χορτάτο και ακέραιο.
Τόσα όσα σε κάνουν να είσαι εσύ και όχι κάποιος άλλος.
Τόσα όσα που ακόμη και αν σε φτάσουν στον πάτο δε θα κατηγορείς τους άλλους ότι σε οδήγησαν εκεί, παρά θα ναι δική σου επιλογή και μόνο!
Και που σαι κρύψε και κανένα σε κανένα ντουλαπάκι για τις δύσκολες ώρες, ξέρεις εσύ!
Διαφορετικά θα κλαίγεσαι και θα χτυπιέσαι για το κακό που σε βρήκε το δύσμοιρο.
Έλα όμως που κανείς δεν πρόκειται να σε καταλάβει και να σε λυπηθεί, από τη στιγμή που εσύ άνοιξες το κουτί και κερνούσες αβέρτα κουβέρτα!
Μη ξεχνάς να γεμίζεις λοιπόν το κουτί σου και δε θα χάσεις .
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου