Εκείνοι οι άνθρωποι που γεννήθηκαν στηρίγματα της ζωής μας

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που μοιάζουν με τα στηριχτήρια που χρησιμοποιούσαμε στο δημοτικό, βάζαμε πάνω το βιβλίο της Γλώσσας και γράφαμε την αντιγραφή μας .Κάποια στιγμή μεγαλώσαμε και πάψαμε να τα χρησιμοποιούμε μας ήταν άχρηστα πια.

Κάπως έτσι λοιπόν κι αυτή η κατηγορία των ανθρώπων τα λεγόμενα δηλαδή «στηρηχτίρια» προσφέρουν υπηρεσίες διαρκής υποστήριξης μέχρι ο δέκτης να μπορέσει ν’ ανοίξει τα φτερά του και  πλέον να μη τους χρειάζεται ή ακόμη και εφόρου ζωής.

Οι λεγόμενοι δυνατοί που έχει γράψει η ζωή πάνω τους χιλιόμετρα.

Γεμάτοι ευαισθησία και υψηλή αίσθηση της ευθύνης από τα γεννοφάσκια τους.

Έμαθαν ν’ αντέχουν στις σφαλιάρες και τα χτυπήματα της μοίρας.

Δεν είχαν άλλη επιλογή βλέπεις ,έπρεπε να φανούν γενναίοι όχι τόσο για τον εαυτός τους αλλά κυρίως για τους άλλους.

Μ’ ένα μαγικό τρόπο ταιριάζονται οι άνθρωποι μέσα στις οικογένειες και τις σχέσεις.

Μπερδεύονται οι δυνατοί μαζί με τους αδύναμους.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο και όπως λέει και η γιαγιά μου : «Το στραβό το πουλί το δείχνει ο Θεός το δρόμο του».

Παρατηρώντας τους γύρω μου έχω καταλήξει πως δίπλα σε κάθε αδύναμο, λιγόψυχο, γκρινιάρη στέλνει έναν δυνατό, αισιόδοξο και ψημένο άνθρωπο.

Κάποιος πρέπει να παίξει αυτό το ρόλο!

Όμως στ’ αλήθεια έχετε αναρωτηθεί ποτέ ποιο είναι τελικά αυτό το στοιχείο που πλάθει τους ανθρώπους με θέληση, πυγμή και τόλμη;

Το βίωμα είναι η δική μου απάντηση.

Αυτό είναι το μοναδικό συστατικό που όχι μόνο πλάθει αλλά και ισχυροποιεί χαρακτήρες.

Πέφτεις στα βαθιά χωρίς σωσίβιο και απλά μαθαίνεις να κολυμπάς.

Αν δε το κάνεις θα πνιγείς.

Είσαι μόνος σου μεσοπέλαγα και γνωρίζεις πως κανείς δε μπορεί να σε βοηθήσει αν δε το κάνεις εσύ ο ίδιος.

Αν απ’ την άλλη περιμένεις να ‘ρθει βοήθεια και σπαταλάς τις αντοχές σου φωνάζοντας, το χεις χάσει το παιχνίδι.

Το κύμα θα σε παρασύρει στο διάβα του.

Οι δυνατοί άνθρωποι έχουν φάει τα προβλήματα με το κουτάλι παρ’ όλα αυτά τα πρόσωπα τους δεν είναι σκυθρωπά.

Διατηρούν το χαμόγελο τους σε κάθε δυσκολία.

Απολαμβάνουν τις στιγμές τους και παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο.

Έχουν μάθει στα δύσκολα και ο πόνος πια δεν τους τρομάζει.

Ανασταίνονται ξανά και ξανά από τις στάχτες τους.

Ο τρόπος με τον οποίον αντιμετωπίζουν τις διάφορες καταστάσεις αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους άλλους.

Δε σταματούν να βοηθούν όσους έχουν την ανάγκη τους γιατί η βοήθεια εκπορεύεται από μέσα τους.

Αυτούς τους δυνατούς να τους αγαπάς λίγο παραπάνω έδωσαν και δίνουν μεγάλο αγώνα για να χτίσουν την ανοχή τους!

Θέλει να πονέσεις πολύ για να μάθεις ν’ αντέχεις να σηκώνεις στις πλάτες σου τα βάρη όλου του κόσμου.