Κάνεις λίγο πιο κει τα κόμπλεξ σου γιατί με εμποδίζουν να είμαι ο εαυτός μου;

Όλοι μιλούν για κομπλεξικούς και κόμπλεξ όμως στ’ αλήθεια  τώρα, έχετε γνωρίσει πολλές φορές κάποιον εντελώς «ακομπλεξάριστο»;

Από τη νηπιακή μας ηλικία ακόμη κληρονομούμε τα πρώτα μας.

Στο σχολείο δε, παίρνουν και δίνουν!

Όλοι έχουμε κονομήσει και κάτι, το οποίο βεβαίως πολλοί από μας το κουβαλάμε μέχρι σήμερα…

Άλλος ήταν ο χοντρός της τάξης, άλλος το παιδί της καρπαζιάς , άλλη το φυτό και πάει λέγοντας.

Μεγαλώνοντας  και ξεκινώντας τις πρώτες μας σχέσεις  μαζί μ’ αυτές  ξεκινά και το μεγάλο πανηγύρι…

Εκεί να δεις γούστα!

Όχι μόνο ανταλλάσσουμε κόμπλεξ, διότι ο ένας μεταφέρει στον άλλον τη δική του «κομπλεξοπεριουσία, αλλά ταυτόχρονα δημιουργούμε και καινούρια.

Αυτό που το πας;

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε η ανασφάλεια!

Ο Κώστας είπε στη Μαρία πως έχει πεταχτά αυτά. Η Μαρία που μέχρι τότε έβλεπε τ’ αυτιά της φυσιολογικά ξαφνικά άρχισε ντρέπεται και σταμάτησε να πιάνει τα μαλλιά της κοτσίδα.

Η Ελένη ενοχλήθηκε από την κοιλιά του Νίκου όταν ξεκίνησε να φουσκώνει κατά τη διάρκεια της συγκατοίκησης και άρχισε να του ρίχνει κάποιες «γλυκομπηχτές». Το αποτέλεσμα ,ο Νίκος να νιώθει άσχημα πλέον στην παραλία.

Ο Μάκης δεν άφηνε θηλυκό με μεγάλο στήθος να περάσει απαρατήρητο ,όταν γνώρισε όμως την Σοφία ήξερε πολύ καλά τα προσόντα της και αφού τα έμπλεξε μαζί της ,δε σταμάτησε να τις δημιουργεί ενοχές για κάτι που της χάρισε η φύση …

Είναι τόσα πολλά εκείνα που προκαλούμε ο ένας στον άλλον που πραγματικά δεν έχουν τελειωμό!

Κι ενώ θέλουμε να μας αγαπάνε γι’ αυτό που είμαστε, εμείς γιατί δεν κάνουμε το ίδιο;

Το μόνο που κερδίζουμε με όλη αυτήν την κατάσταση είναι να τραυματίζουμε τους εαυτούς μας και τα συναισθήματα μας …

Ζούμε σε μια εποχή που τα κόμπλεξ πέφτουν βροχή στα κεφάλια μας κι εμείς αρνούμαστε να κρατήσουμε ομπρέλα, με συνέπεια να τα λουζόμαστε!

Δε νομίζω ότι τα’ χουμε ανάγκη;

Γιατί λοιπόν να μην τ’ αποβάλλουμε και να μην αποδεχτούμε τους ανθρώπους γι’ αυτό που είναι;